NATO's Secret Armies
Operation GLADIO and Terrorism in Western Europe
Οι Μυστικοί Στρατοί του ΝΑΤΟ
Επιχείρηση GLADIO και Τρομοκρατία στη Δυτική Ευρώπη
Ο Ελβετός συγγραφέας, Daniel Ganser που ήταν ανώτερος ερευνητής στο Κέντρο Μελετών Ασφαλείας (CSS) του ETH Zurich σε αυτό το βιβλίο δείχνει με εκτεταμένη μελέτη πως η CIA και οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, σε συνεργασία με τη στρατιωτική συμμαχία του ΝΑΤΟ και τις ευρωπαϊκές στρατιωτικές μυστικές υπηρεσίες, δημιούργησαν ένα δίκτυο παράνομων αντικομμουνιστικών στρατών στη Δυτική Ευρώπη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αυτοί οι μυστικοί στρατιώτες εκπαιδεύονταν σε απομακρυσμένα νησιά της Μεσογείου και σε ανορθόδοξα κέντρα πολέμου στην Αγγλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες από τους Πράσινους Μπερέδες και τις Ειδικές Δυνάμεις SAS. Το δίκτυο ήταν οπλισμένο με εκρηκτικά, πολυβόλα και εξοπλισμό επικοινωνίας υψηλής τεχνολογίας κρυμμένο σε υπόγεια καταφύγια και μυστικές κρύπτες όπλων σε δάση και ορεινά λιβάδια. Σε ορισμένες χώρες, ο μυστικός στρατός συνδεόταν με ακροδεξιούς τρομοκράτες, που συμμετείχαν σε έναν μυστικό πόλεμο και, ασχολούνταν με την πολιτική χειραγώγηση, την παρενόχληση αριστερών κομμάτων, με σφαγές, πραξικοπήματα και βασανιστήρια.
Με την κωδική ονομασία «Gladio» («το σπαθί»), αυτός ο ιταλικός μυστικός στρατός αποκαλύφθηκε το 1990 από τον Ιταλό πρωθυπουργό Giulio Andreotti στην Ιταλική Γερουσία, οπότε ο Τύπος μίλησε για «Το καλύτερα κρυμμένο και πιο επιζήμιο πολιτικοστρατιωτικό μυστικό από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο» (Observer, 18 Νοεμβρίου 1990) και, παρατήρησε ότι : «Η ιστορία μοιάζει να βγήκε κατευθείαν από τις σελίδες ενός πολιτικού θρίλερ». (The Times, 19 Νοεμβρίου 1990). Έκτοτε, οι λεγόμενοι στρατοί με την κωδική ονομασία : «stay-behind» του ΝΑΤΟ έχουν επίσης ανακαλυφθεί στη Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο, τη Δανία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία, τη Φινλανδία, την Ελβετία, την Αυστρία, την Ελλάδα και την Τουρκία. Συντονίζονταν παντού διεθνώς από το Πεντάγωνο και το ΝΑΤΟ και, είχαν την τελευταία γνωστή συνάντησή τους στην Συμμαχική Μυστική Επιτροπή (ACC) που συνδέεται με το ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες τον Οκτώβριο του 1990.
Ο αμερικανολόγος Μάικλ Μπάτερ περιγράφει τον Daniel Ganser, ως τον «πιο γνωστό θεωρητικό συνωμοσίας στον γερμανόφωνο κόσμο» και, είναι περισσότερο γνωστός ειδικά για το προαναφερθέν βιβλίο του με τίτλο « Οι μυστικοί στρατοί του ΝΑΤΟ: Επιχείρηση GLADIO και τρομοκρατία στη Δυτική Ευρώπη», που εκδόθηκε το 2005. Αξιοσημείωτο είναι ότι μεταξύ των άλλων ο Daniel Ganser στο βιβλίο του,
αναφέρει ότι ο Frank Gigliotti ένας Αμερικανός κατάσκοπος, που ήταν και αντιπρόσωπος του Ελευθεροτεκτονισμού στις ΗΠΑ και στην Ιταλία, στρατολόγησε τον Licio Gelli που ήταν γνωστός ως «Σεβασμιότατος Δάσκαλος» της μασονικής στοάς P2. Ο Frank Gigliotti καθοδήγησε τον Licio Gelli για να οργανώσει μια αντικομμουνιστική παράλληλη κυβέρνηση στην Ιταλία σε στενή συνεργασία με τον σταθμό της CIA στη Ρώμη. Επίσης στο συγκεκριμένο βιβλίο, ο Daniel Ganser αναφέρει ότι ο Ted Shackley, “διευθυντής όλων των μυστικών επιχειρήσεων της CIA στην Ιταλία στη δεκαετία του 1970″, συνέστησε τον Λίτσιο Τζέλι στον πανίσχυρο Αμερικανό στρατηγό και πολιτικό Αλεξάντερ Χέιγκ.
Το 1990 ρεπορτάζ από το τηλεοπτικό κανάλι RAI ανέφερε ότι η CIA είχε πληρώσει τον Τζέλι για να υποκινήσει τρομοκρατικές δραστηριότητες στην Ιταλία.
Κατά την διετία 1990 - 1991, η Δυτική Ευρώπη συγκλονίστηκε από την αποκάλυψη της υπόθεσης «Gladio». Το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται το 1990, όταν ένας Ιταλός δικαστής αποφάσισε να προχωρήσει σε βάθος τις έρευνες, σχετικά με μια τρομοκρατική επίθεση στην ιταλική πόλη Γκορίτσια το 1972. Μέσα σε λίγους μήνες αποκαλύφθηκε ένας εφιαλτικός μηχανισμός, που δημιουργήθηκε το 1947, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, δρούσε σε όλες σχεδόν τις χώρες - μέλη της συμμαχίας με σκοπό την αποτροπή ενδεχόμενης ανόδου της Αριστεράς στην κυβερνητική εξουσία.
Η υπόθεση «Gladio», γνωστή και ως «Κόκκινη Προβιά» στην Ελλάδα, ήταν η πιο ισχυρή απόδειξη για τις στενές σχέσεις των μυστικών υπηρεσιών, κυρίως των αμερικανικών, με την τρομοκρατία.
Η ομολογία Αντρεότι συντάραξε ολόκληρη την Ευρώπη. Η μία μετά την άλλη, οι κυβερνήσεις των χωρών - μελών του ΝΑΤΟ ανακοίνωναν την ύπαρξη και τη δραστηριότητα τέτοιων οργανώσεων - δικτύων στο έδαφός τους. Στην Ελλάδα ο υπουργός Αμυνας Γιάννης Βαρβιτσιώτης αναγκάστηκε, στις 9 Νοέμβρη του 1990, να παραδεχτεί δημόσια ότι «Ελληνες κομάντος (ΛΟΚ) και η CIA οργάνωσαν ένα βραχίονα του δικτύου, το 1955, για να προβληθεί αντάρτικη αντίσταση σε οποιονδήποτε κομμουνιστή εισβολέα. Το εν λόγω δίκτυο, ήταν γνωστό με την κωδική ονομασία "Επιχείρηση Κόκκινη Προβιά"», αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος του ΝΑΤΟικου προγράμματος : "Stay-behind".
Στις 14 Νοέμβρη του 1990, ο Ανδρέας Παπανδρέου προέβη στο πρακτορείο «Ασοσιέιτεντ Πρες» στην εξής δήλωση: «Η παρακρατική οργάνωση Κόκκινη Προβιά δημιουργήθηκε το 1955, ως αποτέλεσμα ενός μυστικού τμήματος της συμφωνίας, με βάση την οποία εγκαταστάθηκαν οι αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα».
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι ΗΠΑ για να διασφαλίσουν την αποτροπή ενδεχόμενης συμμετοχής της Αριστεράς στις κυβερνήσεις των χωρών της Δυτικής Ευρώπης οργάνωσαν ένα παράνομο δίκτυο «αποσταθεροποιητικής δραστηριότητας» με την κωδική ονομασία «Stay Behind». Το εν λόγω δίκτυο απλώθηκε σε διάφορες χώρες με διαφορετικές ονομασίες. Στην Ιταλία «Gladio», στην Ελλάδα «Κόκκινη Προβιά», στη Βρετανία «Operation Stay Behind», στη Γερμανία «Schwert», στην Ελβετία «Ομάδα Πληροφοριών και Ασφάλειας»...
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι χώρες που θα εισέρχονταν στο ΝΑΤΟ μετά την εκπόνηση του σχεδίου για την επιχείρηση «Stay Behind» ήταν υποχρεωμένες να υπογράφουν σχετικό μυστικό πρωτόκολλο, με το οποίο αναλάμβαναν την υποχρέωση να δημιουργήσουν το δικό τους παραστρατιωτικό μηχανισμό στο πλαίσιο της επιχείρησης.
Στο Βέλγιο το παρακλάδι της «Stay Behind» με το όνομα Sdra- 8 δημιούργησε μια παράλληλη οργάνωση, την οργάνωση Catena, με σκοπό τη διάπραξη πολιτικών δολοφονιών. H Catena ευθύνεται για τη δολοφονία του Ζιλιέν Λαμπούτ, γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Βελγίου.
Στη Βρετανία, το αντίστοιχο δίκτυο χρηματοδοτήθηκε από τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες. Τη δεκαετία του 1970 εκπαίδευσε πολλούς νεοφασίστες Ιταλούς στη Βρετανία και στρατολόγησε πολλούς Ιταλούς τρομοκράτες, ενώ ανέπτυξε στενούς δεσμούς με τη μασονική στοά Ρ2 της Ρώμης, που ήταν βασικός μοχλός της τρομοκρατικής νεοφασιστικής τρομοκρατίας στην Ιταλία, τη Δυτική Ευρώπη και σε άλλα μέρη του κόσμου.
Εντυπωσιακή εξέλιξη παρουσιάζει η οργάνωση «Gladio» στην Ιταλία, όπου οι υπηρεσίες των ΗΠΑ σε συνεργασία με την ιταλική SIFAR, έθεσαν το 1952 σε εφαρμογή τη «στρατηγική της έντασης». Μέρος αυτού του σχεδίου ήταν η δημιουργία τρομοκρατικών οργανώσεων με ακροδεξιά, ή ακροαριστερά χαρακτηριστικά, με στόχο τη δημιουργία κλίματος αστάθειας που έφθασε μέχρι και σε απόπειρα πραξικοπήματος για την επιβολή στρατιωτικού καθεστώτος (17 Δεκέμβρη του 1970).
Η αποκάλυψη του δικτύου «Gladio» οδήγησε και στη διαλεύκανση πολλών υποθέσεων τρομοκρατικών βομβιστικών επιθέσεων στην Ιταλία, με θύματα εκατοντάδες ανυποψίαστους ανθρώπους, στο διάστημα 1950- 1974.
Στη δίκη των υπευθύνων που άρχισε το 1974 και τελείωσε το 1979 ήρθαν στο φως συγκλονιστικά στοιχεία που αποδείκνυαν, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι η τρομοκρατία στην Ιταλία καθοδηγήθηκε από στελέχη των μυστικών υπηρεσιών. Στο κατηγορητήριο για τον στρατηγό Τζιαν Αντέλιο Μαλέτι, αρχηγό του κλάδου αντικατασκοπίας της SID και το λοχαγό Λαμπρούνα, αρχηγό του τομέα NOD και αρμόδιο για τη διείσδυση στις εξτρεμιστικές οργανώσεις, αναφέρεται ότι:
«Οι δύο κατηγορούμενοι από το 1969, χάρη στην ιδιότητά τους πρόσφεραν προστασία σε τρομοκράτες, που βαρύνονταν με διάφορες τρομοκρατικές ενέργειες, και παραποιούσαν συστηματικά τις πληροφορίες που παρείχαν σε πολιτικές και δικαστικές αρχές». Παρά τα συντριπτικά στοιχεία εναντίον τους, ο Μαλέτι καταδικάζεται σε φυλάκιση μόλις τεσσάρων ετών και ο Λαμπρούνα σε διετή φυλάκιση.
Ο στρατηγός Μαλέτι, ο οποίος έπαιξε σημαντικό ρόλο στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967 στην Ελλάδα, σε μια συνέντευξή του στην εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα», στις 4 Αυγούστου του 2000 αποκάλυψε ότι «στη συγκρότηση των ακροδεξιών οργανώσεων που ευθύνονται για τρομοκρατικά χτυπήματα κατά τη δεκαετία του 1970 ήταν άμεσα αναμεμειγμένη η CIA, η οποία προσπάθησε να υποθάλψει την αναβίωση του ακραίου εθνικισμού και να επιστρατεύσει την άκρα δεξιά, με σκοπό να ανακόψει τη στροφή της ιταλικής και γερμανικής κοινωνίας προς την Αριστερά». Στην ίδια συνέντευξη, ο Μαλέτι τονίζει ότι «η τρομοκρατική "στρατηγική της έντασης" είχε ατλαντική βούλα. Αυτουργός της δημιουργίας των εστιών έντασης ήταν η CIA, η οποία οργάνωνε τη δράση της και χάραζε γραμμή πλεύσης, βάσει στοιχείων του ΝΑΤΟ».
Όσον αφορά στη δράση της «Κόκκινης Προβιάς» στην Ελλάδα, υπάρχουν πολλές υποθέσεις για τις οποίες υπάρχουν ενδείξεις για τη δράση της «Κόκκινης Προβιάς». Μεταξύ των υποθέσεων αυτών είναι η παρακρατική οργάνωση «Καρφίτσα» που δραστηριοποιήθηκε στη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη και η υπόθεση της «Νάρκης του Γοργοπόταμου» το 1964, όπου έχασαν τη ζωή τους 13 άτομα.
Στην επιστημονική του έρευνα, ο Daniel Ganser ερεύνησε και αποκάλυψε τα εξής:
Σε κάθε κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ, η στρατιωτική μυστική υπηρεσία χειριζόταν έναν αντικομμουνιστικό στρατό εντός του κράτους υπό την στενή συνεργασία με τη CIA ή την MI6 εν αγνοία των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων και του εκλογικού σώματος. Αν και κάποια ηγετικά μέλη της εκτελεστικής εξουσίας των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ είχαν ανάμειξη στη συνωμοσία. Ακόμη η Επιτροπή Συντονισμού και Σχεδιασμού της Ανώτατης Διοίκησης των Συμμαχικών Δυνάμεων Ευρώπης (SHAPE) του ΝΑΤΟ συντόνιζε τα δίκτυα διεθνώς.
Επιμέλεια άρθρου:
Νικ. Αργυρίου
Δημοσίευση σχολίου
Blogger Facebook