Εκλεκτός της χούντας, λοχαγός των Καταδρομών, δεξί χέρι του πανίσχυρου γ.γ. Αθλητισμού, Κωνσταντίνου Ασλανίδη, την εποχή της δικτατορίας και διορισμένος από αυτήν, πρόεδρος του συλλόγου, ήταν ο Μιχάλης Κίτσιος.

Από τον πρώτο καιρό της δικτατορίας, ο Κίτσιος απέκτησε δύναμη με το που διορίστηκε στη θέση του λεγόμενου «κυβερνητικού εκπροσώπου». Ήταν ένα πόστο που το έπαιρναν με... απευθείας ανάθεση από τον Ασλανίδη εν ενεργεία στρατιωτικοί, εκλεκτοί του καθεστώτος, σε όλες τις μεγάλες ποδοσφαιρικές ομάδες.
Μάλιστα, ο Κίτσιος ήταν εκείνος που σύμφωνα με μαρτυρίες, αν και οι γνώμες στο σημείο αυτό διίστανται, έκανε την εκκαθάριση των μελών του Παναθηναϊκού, διαγράφοντας όλους όσοι δεν δήλωναν πιστοί στην κυβέρνηση των συνταγματαρχών. 
Ανάμεσα στους διαγραφέντες ήταν και μεγάλα ονόματα της λεγόμενης «παναθηναϊκής οικογένειας», όπως ο Αντώνης Μαντζεβελάκης, ο Λουκάς Πανουργιάς και ο «πατριάρχης» του συλλόγου Απόστολος Νικολαΐδης, το όνομα του οποίου πήρε αργότερα το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.





Έτσι λοιπόν την Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 1971 οι Παναθηναϊκοί  μαζεύονται για να εκλέξουν τη νέα διοίκηση του Συλλόγου τους. Τρία ψηφοδέλτια υπάρχουν. Ένα του πρώην κυβερνητικού επιτρόπου του ΠΑΟ και διοικητή της Δεύτερης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών στρατιωτικού Κίτσιου, ένα δεύτερο του πρώην αντιδημάρχου Αθηναίων (επί Χούντας, πίσω από το χουντικό δήμαρχο Ρίτσο) κινηματογραφιστή Ανέστη (ήταν μέλος του ΠΑΟ από τη δεκαετία του '60, πριν τη Χούντα) και ένα τρίτο του κυρίου Καραδήμου. 
Η μάχη μεταξύ Κίτσιου-Ανέστη θα είναι μεγάλη και κανείς δεν θα καταφέρει να εκλεγεί με την πρώτη…

Αλλά ας δούμε τα ονόματα από τα τρία πρωταρχικά ψηφοδέλτια εδώ που παρουσιάζουν ενδιαφέρον: 



Πάνω: Παρατηρούμε στο αρχικό ψηφοδέλτιο του Κίτσιου στην προτελευταία θέση, υπάρχει το όνομα του κυρίου Ηρακλή Τσίπρα, θείου του Αλέξη Τσίπρα, όπου βρίσκεται  στις συγκεκριμένες αρχαιρεσίες στο ψηφοδέλτιο του εκλεκτού της χούντας, λοχαγού των Καταδρομών, Μιχαήλ Κίτσιος.




Πάνω: Ο  Γιώργος Τράγκας που κάλυπτε το ρεπορτάζ του Παναθηναϊκού για την αθλητική εφημερίδα Derby, όπου συνομιλούσε με τον τότε προπονητή του τριφυλλιού Φέρεντς Πούσκας και τον υπεύθυνο του ποδοσφαιρικού τμήματος των πρασίνων,  Ηρακλή Τσίπρα, θείο του σημερινού πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. 
(φωτογραφία από το αρχείο του Γιώργου Τράγκα)

Δείτε και τα παρακάτω ψηφοδέλτια:






Το ρεπορτάζ του συγκεκριμένου φύλλου κάλυψαν οι παρακάτω:
\


(πηγή: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΑ ΝΕΑ 4-9-1971)


Βέβαια, γρήγορα ο Κίτσιος έγινε άξιος πρόεδρος και στη διάρκεια της δικής του θητείας ο Παναθηναϊκός έκανε τη μεγάλη ευρωπαϊκή του πορεία, φτάνοντας μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης, όπου έχασε από τον Αγιαξ με 2-0 στο Ουέμπλεϊ στις 2 Ιουνίου 1971. 

Κλείνοντας για να υπάρχει κάθε αντικειμενικότητα ως προς το πρόσωπο του κυρίου Ηρακλή Τσίπρα, ας δούμε παρακάτω τι αναφέρουν σχετικά η οικογένειά του.

Το 2012 το topontiki δημοσίευσε επιστολή της οικογένεια του Ηρακλή Τσίπρα ως απάντηση στον Καρατζαφέρη:

Την αντίδραση της οικογένειας του Ηρακλή Τσίπρα, προκάλεσε η χθεσινή επίθεση – δήλωση του προέδρου του ΛΑΟΣ, Γιώργου Καρατζαφέρη, ότι συγγενής του Αλέξη Τσίπρα τοποθετήθηκε αρχηγός του Παναθηναϊκού, κατά τη διάρκεια της χούντας.

Η οικογένεια Τσίπρα, μέσω επιστολής της, στην Αυγή, δίνει τη δική της απάντηση, χαρακτηρίζοντας λασπολογία, τα λεγόμενα Καρατζαφέρη.

Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή:

«Ο Γ. Καρατζαφέρης σε ομιλία του στη Βουλή στις 08/02/2010 και απευθυνόμενος στον Α. Τσίπρα είχε πει πως «συγγενής δικός σας είχε διοριστεί από τον Παπαδόπουλο γενικός αρχηγός του Παναθηναϊκού». Φωτογράφιζε έτσι τον δικό μας πατέρα και σύζυγο Ηρακλή Τσίπρα, αποφεύγοντας ταυτόχρονα για ευνόητους λόγους να τον κατονομάσει ευθέως, αφού γνωρίζει καλά πως ό,τι είπε το έβγαλε από το κεφάλι του. Δε μας προξενεί έκπληξη αν ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ πετάει λάσπη με τόση ευκολία. Επειδή όμως δεν είναι η πρώτη φορά από τότε που ο Α. Τσίπρας βρέθηκε στο κέντρο της πολιτικής σκηνής που ακούγεται ή γράφεται κάποιο παρόμοιο υπονοούμενο για τον θείο του, επειδή ίσως κάποιοι υιοθετούν αβίαστα τους υποβαλλόμενους αυτοματισμούς του Καρατζαφέρη του τύπου «παράγοντας του Παναθηναϊκού τον καιρό του Γουέμπλεϊ... άρα χουντικός», επειδή ο Α. Τσίπρας ούτε ευθύνεται σε κάθε περίπτωση για τον θείο του ούτε είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει για κείνον, τέλος, επειδή οφείλουμε να υπερασπιστούμε τη μνήμη του δικού μας ανθρώπου που καλά γνωρίσαμε, θέλουμε πολύ σύντομα να σημειώσουμε τα εξής:

Ο Ηρακλής Τσίπρας είχε ένα μεγάλο πάθος για το ποδόσφαιρο. Ταυτόχρονα ήταν ένας άνθρωπος που κέρδιζε την εκτίμηση πολύ κόσμου που τον γνώριζε και είχε ικανότητες που τον ξεχώριζαν. Τα στοιχεία αυτά καθώς και το ότι ενίσχυε οικονομικά τον Παναθηναϊκό από το περίσσευμά του, τον έφεραν στο διοικητικό συμβούλιο του Παναθηναϊκού ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ‘60. Μετά το ’69 που εγκαταστάθηκε ξανά στην Αθήνα έγινε υπεύθυνος του ποδοσφαιρικού τμήματος (όχι «γενικός αρχηγός»). Η θέση αυτή δεν ήταν μια κρατική θέση ούτε προϋπέθετε τον διορισμό από το απριλιανό καθεστώς, όπως για παράδειγμα η θέση των δημάρχων. Άλλωστε στην περίπτωση που θα ήταν τέτοια, δηλαδή μια «διορισμένη» θέση, ο Η. Τσίπρας θα ήταν μάλλον ο μόνος που δε θα επιλεγόταν με βάση τη μέχρι τότε πολιτική του διαδρομή.

Επονίτης στα παιδικά του χρόνια, κάπου ανάμεσα στην ΕΔΑ και την Ένωση Κέντρου αργότερα, με προβλήματα στη δουλειά του λόγω των πολιτικών του φρονημάτων, ο Η. Τσίπρας καταζητείται το ’68 στο Ηράκλειο από τη χούντα για την υπόθεση της Δημοκρατικής Αντίστασης Κρήτης και κρύβεται για λίγους μήνες, ενώ συλλαμβάνονται και κρατούνται αντί γι’ αυτόν η γυναίκα του, ο αδερφός του (πατέρας του Α. Τσίπρα) και άλλοι συγγενείς. Τελικά παραδίδεται στην Ασφάλεια και καταδικάζεται σε φυλάκιση με αναστολή από Στρατοδικείο στα Χανιά στη δίκη των Φ. Ιωαννίδη, Δ. Σκουλά και άλλων 29 συνολικά κατηγορουμένων. Μετά απ’ αυτό αδρανοποιήθηκε πολιτικά όπως και άλλοι την περίοδο εκείνη. Δεν απαρνήθηκε όμως τις ιδέες του, και τον Νοέμβρη του ’73 ανήκε σ’ όσους έτρεξαν να ενισχύσουν όπως μπορούσαν τους εξεγερμένους φοιτητές του Πολυτεχνείου. Αμέσως μετά τη μεταπολίτευση έγινε ενεργό μέλος και ένθερμος υποστηρικτής του ΠΑΣΟΚ, με πλούσια δράση στη γενέτειρά του Άρτα (Αθαμάνιο). Η ενασχόλησή του με τα διοικητικά του Παναθηναϊκού υπήρξε πάντοτε ανιδιοτελής. Σταμάτησε όταν ο ερασιτέχνης Παναθηναϊκός έγινε ΠΑΕ.

Έχουμε πλήρη συναίσθηση ότι είναι ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα από μια δημοκρατική, αριστερή σκοπιά το αν ο Η. Τσίπρας έπρεπε να επιδιώξει ή να αποδεχτεί τη θέση του επικεφαλής του ποδοσφαιρικού τμήματος μιας ομάδας της Α’ Εθνικής σε συνθήκες δικτατορίας, ζήτημα όμως που δεν αφορά διόλου τον Καρατζαφέρη και την παράταξή του και όχι μόνο. Όπως επίσης η υπεράσπιση της μνήμης του εδώ από τη χυδαία προσβολή του Καρατζαφέρη δε σημαίνει ότι συμφωνούμε με οτιδήποτε έκανε ή υποστήριζε ο Η. Τσίπρας στη ζωή του. Να λες όμως ότι ο Η. Τσίπρας, που πολύ καλά γνωρίσαμε κι εμείς και πολλοί άλλοι που έχουν να πουν γι’ αυτόν, ο αριστερός δημοκράτης, φανατικός πολέμιος της δεξιάς και γενικά σεμνός και τίμιος άνθρωπος με αρχές, ότι είχε οποιαδήποτε σχέση με τη χούντα ή ότι διορίστηκε από τον Παπαδόπουλο στον Παναθηναϊκό, αυτό έχει τόση αλήθεια όση και η θέση ότι το ΛΑΟΣ δεν έχει καμιά σχέση με την ακροδεξιά, με τους νοσταλγούς του Παπαδόπουλου και πολλούς που όντως διορίστηκαν ή ευνοήθηκαν από τη χούντα.

Η οικογένεια του Ηρακλή Τσίπρα, η σύζυγος και τα παιδιά».

Πηγές:

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΑ ΝΕΑ

http://www.redsagainsthemachine.gr/articles/140708/deyteri-gs-pao-epi-xoyntas-part-1


http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=61495


Δημοσίευση σχολίου

Blogger